Skeletal atlas of the Thylacine (Thylacinus cynocephalus)

Natalie M. Warburton, Kenny J. Travouillon, and Aaron B. Camens

Plain Language Abstract

Despite the number of animals that were killed during the extermination of thylacines from Tasmania, very few useful specimens exist in collections. For palaeontologists, access to comparative material is important but not always practicable. The purpose of this atlas is to provide a comprehensive view of the skeletal elements of the Thylacine to enable researchers (without access to skeletal material) a useful reference for comparative studies. We have tried as much as possible to keep figures to the same scale to allow printing at life size when desired.

Resumen en Español

Atlas esquelético del tilacino (Thylacinus cynocephalus)

La extinción del tilacino Thylacinus cynocephalus, también conocido como lobo marsupial o Tigre de Tasmania, es un hecho icónico de la historia natural de Australia. Último miembro superviviente de la diversa familia Thylacinidae, el tilacino se extendió por toda Australia continental durante el Pleistoceno, pero hace 3200 años quedó limitado a Tasmania. Perseguidos por los granjeros, se cree que los tilacinos se extinguieron en la naturaleza en la década de 1930, y el último animal cautivo superviviente murió en 1936. A pesar del gran interés público y de los numerosos relatos populares, la ecología de esta icónica especie australiana no se conoce bien. Aunque estos animales fueron sacrificados en gran número durante el exterminio de los tilacinos de Tasmania, existen muy pocas muestras útiles en las colecciones. Para los paleontólogos, el acceso a material comparativo es importante pero no siempre es posible. El propósito de este atlas es proporcionar un registro completo de la anatomía esquelética del tilacino para proporcionar a los investigadores una referencia útil para estudios comparativos.

Palabras clave: Marsupialia; osteología; craneodental; postcraneal; fotográfico

Traducción: Enrique Peñalver (Sociedad Española de Paleontología)

Résumé en Français

In progress

Translator: Antoine Souron

Deutsche Zusammenfassung

Skelett-Atlas des Beutelwolfs (Thylacinus cynocephalus)

Der ausgestorbene Beutelwolf (Thylacinus cynocephalus), auch Tasmanischer Tiger genannt, ist ein legendärer Bestandteil von Australiens Naturkunde. Als jüngstes überlebendes Mitglied der vielfältigen Familie Thylacinidae, war der Beutelwolf während des Pleistozäns auf dem australischen Festland weit verbreitet, aber seit 3200 Jahren war er auf Tasmanien beschränkt. Nachdem er von Farmern verfolgt wurde, nahm man an, dass der Beutelwolf in der freien Natur in den 1930ern ausgerottet wurde und das letzte Tier in Gefangenschaft starb 1936. Trotz des großen öffentlichen Interesses und zahlreicher populärer Berichte ist über die Ökologie dieser legendären australischen Art nicht sehr viel bekannt. Obwohl bei der Ausrottung der Beutelwölfe auf Tasmanien eine große Zahl von Tieren getötet wurde, gibt es in den Sammlungen nur sehr wenige brauchbare Exemplare. Für Paläontologen ist der Zugang zu Vergleichsmaterial wichtig, aber nicht immer praktikabel. Der Zweck dieses Atlas ist es, einen umfassenden Nachweis der Skelettanatomie des Beutelwolfs zur Verfügung zu stellen, um Wissenschaftlern eine nützliche Referenz für Vergleichsstudien zu bieten.

Schlüsselwörter: Marsupialia; Osteologie; craniodental; postcranial; photographisch

Translator: Eva Gebauer

Arabic

Translator: Ashraf M.T. Elewa

Polski

Atlas szkieletu wilkowora (Thylacinus cynocephalus)

Wymarły Thylacinus Thylacinus cynocephalus, znany również jako wilkowór lub tygrys tasmański, jest kultową częścią australijskiej historii naturalnej. Był to ostatni żyjący przedstawiciel zróżnicowanej rodziny Thylacinidae, która była szeroko rozpowszechniona w kontynentalnej części Australii podczas plejstocenu, ale od 3200 lat BP była ograniczona do Tasmanii. Uważa się, że wilkowory, prześladowane przez farmerów, wyginęły na wolności w latach trzydziestych ubiegłego wieku, a ostatnie żyjące w niewoli zwierzę padło w 1936 roku. Chociaż ogromna liczba zwierząt została zabita podczas eksterminacji wilkoworów na Tasmanii, w kolekcjach istnieje bardzo niewiele wartościowych okazów. Dla paleontologów dostęp do materiałów porównawczych jest ważny, ale nie zawsze wykonalny. Celem tego atlasu jest dostarczenie obszernego opracowania anatomii szkieletu wikoworów, aby zapewnić naukowcom użyteczne narzędzie do badań porównawczych.

Słowa kluczowe: Marsupialia; osteologia; szkielet czaszkowy; szkielet postkranialny; fotografie

Translator:  Krzysztof Stefaniak