Home

Article Search

Vegetation diversity of the early Miocene St. Bathans Palaeovalley Ecosystem, New Zealand

Mike Pole

Plain Language Abstract

The St. Bathans Member is a geological unit in southern New Zealand. It was deposited in the early Miocene in a series of braided rivers and is the oldest part of an extensive unit called the Manuherikia Group. Most of the St. Bathans Member is composed of quartz sand or gravel. However, within this, there are lenses of mud, and these commonly contain well-preserved plant fossils. This paper builds on previous papers, to provide a comprehensive record of the plant fossils in the unit, as well as describe some new taxa.

The fossil vegetation recorded in the St. Bathans Member was very diverse, with 145 angiosperms, 14 conifers, and two cycad-like gymnosperms now known. This vegetation would have grown in abandoned river channels and exposed bars within the broader river course. Due to constant channel switching and formation, the vegetation was likely a mosaic of various stages of succession. This disturbance regime, added to a warm temperate or even subtropical temperature of about 18-20°C were probably behind this high biodiversity.

Resumen en Español

In progress

Traducción: Enrique Peñalver (Sociedad Española de Paleontología) or Diana Elizabeth Fernández

Résumé en Français

In progress

Translator: Antoine Souron

Deutsche Zusammenfassung

In progress

Translator: Eva Gebauer

Arabic

in progress

Translator: Ashraf M.T. Elewa

Polski

Różnorodność roślinności wczesno-mioceńskiego ekosystemu kopalnej doliny St Bathans w Nowej Zelandii

Zespół St Bathans jest najniższą stratygraficznie jednostką grupy Manuherikia w Nowej Zelandii. Składa się z przeplatających się facji rzecznych akumulowanych w „St Bathans Palaeovalley”, która została rozcięta do metamorficznej podstawy. Rozcięcie wynikało prawdopodobnie z delikatnego wynoszenia na zachód w późnym oligocenie i mogło również zapoczątkować sedymentację delty we wschodniej części basenu węgla brunatnego na wschodzie kraju. Zespół St Bathans pochodzi z wczesnego miocenu, a jego przeważające wypełnienie piaskiem i żwirem zawiera także mułkowe jednostki, które są bogate w dobrze zachowane szczątki roślin.

Roślinność regionu była lasem deszczowym o bardzo dużej różnorodności, ze 145 przedstawicielami okrytozalążkowych, 14 iglastymi i dwoma nagonasiennymi podobnymi do sagowców – taksony te znane są obecnie ze kutikuli liści, odcisków i pędów; więcej taksonów znanych jest tylko z zapisu palinologicznego. Roślinność była zdominowana przez mieszaninę drzew iglastych (głównie Podocarpaceae, zwłaszcza Retrophyllum, ale także Araucariaceae, Cupressaceae i Taxaceae) i okrytozalążkowych, w tym wielkolistnych Nothofagus, Lauraceae, Myrtaceae Proteaceae i Elaeocarpaceae i/lub Cunoniaceae. Średnia roczna temperatura wynosiła około 14-20°C, a ogólne warunki klimatyczne były ciepłe/mezotermiczne/paratropikalne, wilgotne i całkowicie wolne od pożarów.

W tym artykule opisano 13 nowych parataksonów liściowych. Spośród nich MANU-46 i MANU-61 prawdopodobnie należą do Sapindaceae, MANU-50 zaliczono do Strychnos (Loganiaceae, pierwszy zapis rodzaju z Nowej Zelandii), a MANU-53 do Myrtaceae. MANU-57 należy do Proteaceae, mając epidermę podobną do Musgravea, jednak architektura liści sugeruje, że mogła ona być wytwarzana przez inny rodzaj. MANU-58 reprezentuje inny Proteaceae, z nieoznaczonego rodzaju. Opisany wcześniej paratakson liściowy, MANU-15, prawdopodobnie należy do Cunoniaceae.

Słowa kluczowe: miocen; kutikula; paleoklimat; las deszczowy; Manuherikia

Translator:  Krzysztof Stefaniak

logo smallPalaeontologia Electronica
Webmaster
1998–2019
22 years of electronic palaeontology

PE is archived by CLOCKSS and LOCKSS programs.